Creatio Ex Nihilo

Śmierć w drodze do Wiednia

Życzyć komuś śmierci to nie zbrodnia

Agatha Christie

W roku 1922 pociąg z Krakowa wyjechał do Wiednia. W roku, w którym pierwszy prezydent II Rzeczpospolitej – Gabriel Narutowicz zginął w zamachu. W roku, w którym złoty zastąpił markę polską. W roku wielkich przemian społecznych i odkryć naukowych…

Była sroga zima, jednak nikogo to nie zniechęciło. Większość pasażerów jechała na spektakl w Operze Wiedeńskiej autorstwa Giacomo Pucciniego pod tytułem „Tryptyk”. Pociąg już stał na peronie, a podróżnych witał konduktor wskazując każdemu z nich miejsce na czas podróży. W wyśmienitym towarzystwie nie brakowało arystokracji, przedstawicieli prasy, sztuki czy lekarzy.

W nocy śnieg mocno zacinał, ale lokomotywa dzielnie parła naprzód. Niestety, z samego rana podróż została gwałtownie przerwana przez zasypane tory. Podróżni musieli uzbroić się w cierpliwość i poczekać aż tory znów będą przejezdne. Wtedy też ich spokój został zmącony przez kobiecy krzyk…

Młody milioner Mieczysław Wiśniowiecki został znaleziony martwy w swoim przedziale. Brutalnie zasztyletowany.

Creatio ex Nihilo ma zaszczyt zaprosić na larpa pt: „Śmierć w drodze do Wiednia”, który odbędzie się dnia 16 kwietnia 2016 roku w Krakowie. Akcja rozpoczyna się i dzieje w pociągu. Każdy z podróżnych jest podejrzany o morderstwo. Czy uda się wykryć zbrodniarza i poznać jego motyw?

Larp przewidziany jest na 25 osób.
Koszt larpa wynosi: 70 zł
Gracze w trakcie larpa będą przebywać w tramwaju wystylizowanym na pociąg, który przez cały czas trwania gry będzie jeździł po Krakowie.

DesignDoc

Larp jest larpem detektywistycznym nastawionym na snucie opowieści.

Zgłoszenia ruszają dnia 15 lutego o godzinie 20.00, wtedy też podane zostaną dalsze informacje związane z wydarzeniem.

Link do wydarzenia na FB: Larp „Śmierć w drodze do Wiednia”

Lista postaci

Klasa I

Dziennikarz Gracjan Bardyski – Młody, żywiołowy człowiek, którego wszędzie jest pełno. Jak na dziennikarza przystało szuka sensacji. Wyprawa pociągiem do Wiednia miała być przełomem w jego karierze. Jak się okazuje miał nosa. Sprawa tajemniczej śmierci milionera nadaje się na czołówkę gazet. Częściej przebywa w przedziale drugiej i trzeciej klasy niż pierwszej. Jego wieloletnim przyjacielem jest Horacy Dalwicki.

Podróżnik Horacy Dalwicki – Wyjechał z kraju jeszcze przed wybuchem wojny aby opisywać świat dzikiej Afryki. Do legionów nigdy nie wstąpił, choć tak zrobił jego brat. Wieloletni przyjaciel Gracjana Bardyskiego. Wydaje się być pogodnym i radosnym człowiekiem, ale jednak w jego spojrzeniu czai się pewien smutek, podejrzliwość i być

Aktorka Lidia Farzyńska – Wschodząca gwiazda kina niemego. Swoje pierwsze kroki stawiała na deskach teatru, w którym do dzisiaj można ją zobaczyć w wielu przedstawieniach. Do Wiednia jedzie na zaproszenie swej przyjaciółki, która gra w operze. Pewna siebie kokietka, która nie ukrywa się z tym, że uwodzi Wawrzyńca Nadarzyńskiego.

Muzyk Alfred Doonitz – Pełen wdzięku i gracji młody człowiek. Prezencji nie można mu odmówić, a obycie na salonach ma nienaganne. Jest skrzypkiem w operze Wiedeńskiej i jedzie właśnie aby występować w orkiestrze na Tryptyku. W księżnej Mariettcie Muszkiewicz – Bautzedorf znalazł od razu pokrewną duszę, która uwielbia twórczość Puccinego.

Księżna Marietta Muszkiewicz – Bautzedorf – Seniorka rodu Muszkiewiczów – Bautzendorf. Kobieta o silnych poglądach, chłodnym spojrzeniu i postawy pełnej godności. Arystokracja od pokoleń. Maż jej zmarł w wyniku powikłań po postrzale w czasie wojny. Wraz z wnukiem prowadzi i dba o majątek rodzinny. Fundatorka szkoły dla dzieci pochodzenia wiejskiego.

Książę Franciszek Muszkiewicz – Bautzedorf – Wnuk księżnej Marietty i ojciec księżniczki Róży, w którą wpatrzony jest jak w obrazek. Człowiek opanowany ale jednocześnie bardzo towarzyski i dobrze wykształcony. Brał udział w czasie wojny. Wiadomo, że podobnie jak dziadek został postrzelony dlatego teraz utyka i chodzi o lasce. Pałał nieukrywaną niechęcią do Mieczysława Wiśniowieckiego.

Księżniczka Róża Muszkiewicz – Bautzedorf – Prawnuczka seniorki rodu, córka Franciszka. Młoda dziewczyna, niedawno skończyła 15 lat i to ostatni rok kiedy zostaje pod opiekunką nauczycielki. Nie da się ukryć, że panna jest zadowolona z tego faktu. Wielce przywiązana do ojca oraz nie uszło uwadze nikomu, że w czasie podróży zaprzyjaźniła się z Eliaszem Mafflerem, ale najwidoczniej żadnej z rodzin to nie przeszkadza. Pogodna dziewczyna i radosna. Trochę zbuntowana, ale na ile jest on prawdziwy a na ile ukrywany, ciężko stwierdzić.

Hrabina Antonina Nadarzyńska – Hrabina to spokojna i pełna wyrozumiałości kobieta. Nie potrafi przejść obok czyjegoś nieszczęścia obojętnie. Prowadzi zbiórki charytatywne a w czasie I wojny światowej czynnie pomagała w szpitalu, do którego z frontu przybywali ranni żołnierze. Matka dwójki dzieci. Czy żywi jakieś uczucia do męża? Jedni powiadają, że bardzo gorące. Inni, że uczucie które kiedyś ich łączyło wygasło.

Hrabia Jan Nadarzyński – Każdy wie, że hrabia ma ogromne długi. Tylko chyba on sam nie zdaje sobie z tego sprawy, że całe towarzystwo ma pełną świadomość jak wygląda stan jego finansów. Mąż oraz ojciec dwójki dzieci. Powiadają, że żonę dawno porzucił, ale nie rozważa rozwodu tylko dlatego, że chce uniknąć skandalu. W tracie I wojny światowej wraz z żoną czynnie pomagał przy szpitalu dla żołnierzy wracających z frontu.

Delfina Nadarzyńska – Córka hrabiego i hrabiny, młodsza siostra Wawrzyńca. Nie jest tajemnicą, że była zaręczona z Mieczysławem Wiśniowieckim, który potem ją porzucił. Była to największa sensacja sezonu. Młoda dziewczyna, która podobnie jak matka oddaje się działalności dobroczynnej. Trochę naiwna, zaczytująca się w romansach.

Wawrzyniec Nadarzyński – Syn hrabiego i hrabiny Nadarzyńskich, starszy brat Delfiny. Nie można zaprzeczyć, że wdał się mocno w ojca. Tak jak on ma porywczy charakter, ale jednocześnie to dusza towarzystwa. Od momentu kiedy Mieczysław porzucił jego siostrę nigdy nie ukrywał niechęci do niego. Oficjalnie ogłaszał, że wyzwie go na pojedynek aby zmyć hańbę z imienia siostry.

Doktor Albert Kambel – Poślubiony Elmirze Kambel. Bezdzietny. Całe swoje ojcowskie uczucie przelewa na siostrzeńca, który stracił swego ojca w czasie wojny. Świetny lekarz. Trochę burkliwy i nieprzyjemny w obejściu, ale nikt nie odmówi mu profesjonalizmu. Zbyt nadopiekuńczy w stosunku do swojej siostry. Czasami można zauważyć, że z pogardą patrzy na hrabiego Nadarzyńskiego.

Doktorowa Elmira Kambel – Żona doktora, żyje w małżeństwie bezdzietnym, dlatego całą swoją miłość, podobnie jak maż, przelewa na siostrzeńca doktora – Eliasza. Kobieta, która w czasie wojny prowadziła przytułek dla sierot i tam oddawała całe swoje serce. Powiadają, że kiedyś jej serce nie pomieści tyle emocji. Kiedyś się na niej to odbije. Jednak nie zważa na takie plotki. Całkowite przeciwieństwo męża. Stale towarzyszy siostrze męża.

Fabiana Kambel – Maffler – Siostra doktora Kambela. Aż dziw bierze, że są rodzeństwem. Różnią się niczym ogień i woda, a doktor wyraźnie kieruje jej życiem, zwłaszcza po śmierci jej męża. Nie wiele o niej wiadomo. Nie można jednak nie dostrzec, że wydaje się być ciągle spięta i zdenerwowana. Oraz wciąż wodzi wzrokiem za synem, jakby bała się choć na chwile stracić go z oczu.

Eliasz Maffler – Syn Fabiany Kambel – Maffer. Ojca stracił w bitwie pod Limanową, 10 grudnia 1914 roku. Młody chłopak, ledwo skończył 15 lat. Ambitny i oczytany. Cały czas po pachą trzyma wydruki z gazet z fragmentami powieści Henryka Sienkiewicza. Posłuszny i oddany matce. Buntuje się pod karcącym wzrokiem wuja. Mocno zaprzyjaźnił się w czasie podróży z księżniczką Różą Muszkiewicz – Bautzendorf. Najwidoczniej rodzinie książęcej to nie przeszkadza.

Detektyw Stanisław Koniecpolski – Słynny detektyw. Znany z rozwiązania zagadki potrójnego morderstwa młodych kobiet z ulicy Floriańskiej. Parę lat temu wycofał się z życia publicznego po nierozwiązaniu, tajemniczej sprawy zabójstwa pewnej rodziny. Było o tym dość głośno w gazetach, a Stanisław Koniecpolski nie był wstanie podać kto jest zabójcą.

II klasa

Ida Nowacka – Sekretarka nieżyjącego Mieczysława Wiśniowieckiego. Młoda i niezwykle atrakcyjna kobieta nad swój wiek poważna. Jest osobą mało towarzyską i jednocześnie niezwykle zorganizowaną. Wszystko musi mieć zapięte na ostatni guzik choć czający się w kąciku ust uśmiech zdradza, że ta kobieta wiele w sobie skrywa.

Prokop Sambel – Służący nieżyjącego Mieczysława Wiśniowieckiego, niezwykle bezpośredni oraz swobodny człowiek. Wydaje się być mało przejęty zabójstwem swego mocodawcy i widać, że działa mocno na nerwy Idzie Nowackiej.

Teresa Gabat – Zatrudniona przez hrabinę Nadarzyńską ponad rok temu. Znana jest z tego, że lubi dużo mówić oraz piec dobre ciasta, które sama pracodawczyni wychwala. Każdy wie, że można się do niej zgłosić z problemem a Teresa rozwiązanie zawsze znajdzie. Ostatnio jednak wydaje się czymś bardzo zafrasowana.

Jerzy Hurko – Pokojowiec hrabiego Nadarzyńskiego od piętnastu lat nieprzerwanie. Mieszkał pod zaborem Pruskim wraz z bratem i jego rodziną, ale pewne okoliczności zmusiły ich do przeprowadzki do Galicji. Wielce oddany hrabiemu, niektórzy wręcz się śmieją, że jest wierny jak pies i nie da złego słowa na pana powiedzieć.

Zenobia Kadzicka – Pokojowa Księżnej. Kobieta z ogromnym doświadczeniem pracująca w rodzinie od ponad trzydziestu lat. Żywa i wesoła pomimo swojego wieku. Bardzo spostrzegawcza i uwielbiająca plotki. Doskonale wie co się dzieje w życiu śmietanki towarzyskiej. Utrzymuje kontakty z wieloma pokojowymi w innych rodzinach szlacheckich, jednak najlepsze kontakty ma z Teresą Gabat.

Lucjan Maszoł – Jeżeli sługa jest odzwierciedleniem swego mocodawcy to idealnym przykładem tego jest pokojowiec księcia. Diametralnie różniący się od Zenobii. Stonowany, spokojny i zawsze opanowany. Bardzo ciężko wyciągnąć z niego jakiekolwiek informacje dotyczące rodziny książęcej. Jedynym, z którym potrafi rozmawiać bez oporów jest Jerzy

Panna Żaklina de Lippis – Guwernatka księżniczki Róży. Kobieta dumna, ale pełna cierpliwości i wielce obyta w świecie oraz oczytana. Wiadomo, że związana jest z rodziną książęcą od lat i wcześniej była guwernatką ofiary – Mieczysłąwa Wiśniowieckiego. Nie ma żadnych oporów aby oficjalnie nazywać mężczyznę – gburem i prostakiem.

Kazimierz Idaszewski – Wspólnik doktora Kambela oraz jego wieloletni przyjaciel. Jak tych dwóch mężczyzn mogą łączyć więzy przyjaźni zastanawia się wiele osób. Człowiek ten za kołnierz nie wylewa, nikt nie wie co go do tego pchnęło, ale wielu sądzi, że musi za tym kryć się większa tajemnica. Altruista, który pochylał się nad wieloma, a teraz sam stacza się po równi pochyłej.

Leszek Jodko – Młody, świeżo upieczony lekarz. Niedawno zdał egzaminy i rozpoczął praktyki u doktora Kambela. Pełen zapału, przepełniony ideałami, chcący nieść kaganek oświaty. Wierzy, że przy odrobinie dobrej woli można poruszyć filary tej ziemi i coś zmienić na lepsze.

wiedeń ex nihilonowa data